Indapamid – informacje o substancji czynnej

Indapamid (łac. Indapamidum) – lek, moczopędna substancja aktywna z grupy organicznych związków chemicznych będących amidami kwasów organosulfonowych, o właściwościach zbliżonych do hydrochlorotiazydu (lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego). Skutkiem zażycia leku jest zwiększone wydalanie z organizmu potasu, sodu i magnezu (wraz z moczem), jak również zatrzymanie wapnia w komórkach mięśni gładkich.

Substancja ta wykazuje także działanie na zmniejszenie napięcia mięśniowego prowadząc do rozluźnienia i rozkurczenia naczyń krwionośnych, a co za tym idzie do spadku ciśnienia tętniczego. Z uwagi na fakt, że lek powoduje zmniejszenie wydalania kwasu moczowego może wywoływać on dnę moczanową. Indapamid jest lekiem o dobrej wchłanialności, nie wpływa niekorzystnie na metabolizm węglowodanów i jest wydalany w ok 60-70% wraz z moczem.

Wskazania do stosowania: nadciśnienie tętnicze samoistne, obrzęk spowodowany zastoinową niewydolnością serca.

Przeciwwskazania do stosowania preparatu: nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, ciężkie uszkodzenie wątroby, zaburzenia czynności tarczycy, poważne zaburzenia czynności nerek.

Możliwe działania niepożądane (najczęstsze): zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia), zwiększenie stężenia glukozy we krwi, napady dny moczanowej (u ludzi cierpiących na tę chorobę), podwyższenie poziomu kwasu moczowego.

 

Zapoznaj się z listą leków zawierających substancję czynną indapamid.