Dimenhydrynat
Dimenhydrynat to złożony organiczny związek chemiczny, sól difenhydramoniowa 8-chloroteofiliny (chlorowej pochodnej teofiliny). Jest to biały lub prawie biały, krystaliczny proszek lub bezbarwne kryształy. Wykazuje działanie przeciwhistaminowe, przeciwwymiotne i antycholinergiczne.
Stosowany jest głównie jako środek przeciwko chorobie lokomocyjnej w celu zapobiegania nudnościom i wymiotom. Dimenhydrynat przenika przez barierę krew-mózg, dzięki czemu wywiera silne działanie hamujące na ośrodek wymiotny w mózgu. Ponadto silnie hamuje odruchy błędnikowe, związane z czynnością narządu przedsionkowego w uchu wewnętrznym. Działanie przeciwwymiotne zostaje dodatkowo nasilone przez właściwości parasympatykolityczne (zmniejszenie napięcia mięśni gładkich i perystaltyki przewodu pokarmowego, zahamowanie czynności wydzielniczej ślinianek, osłabienie czynności wydzielniczej żołądka).
Do działań niepożądanych zalicza się zawroty, bóle głowy, senność lub bezsenność, biegunkę lub zaparcie, zmęczenie, trudności w oddawaniu moczu, suchość w ustach, nudności, wymioty, zaburzenia widzenia, halucynacje. Po przyjęciu dimenhydrynatu nie wolno kierować pojazdami mechanicznymi. W dawkach od 400 mg może powodować majaczenie i omamy.