Decytabina
Decytabina to substancja aktywna o działaniu przeciwnowotworowym (cytostatycznym, cytotoksycznym). Jest dostępna w postaci proszku do sporządzenia koncentratu roztworu do infuzji. Decytabina jest stosowana w leczeniu ostrej białaczki szpikowej – rozpoznanej de novo lub po raz kolejny.
Substancja ta została po raz pierwszy wprowadzona do obrotu w Stanach Zjednoczonych w 2006 roku, a w 2016 roku została dopuszczona do obrotu procedurą centralną na terenie Unii Europejskiej. Wzór sumaryczny decytabiny to C8H12N4O4.
Decytabinę stosuje się w cyklach powtarzanych co 4 tygodnie. W każdym podaje się 20mg na m2 powierzchni ciała we wlewie dożylnym w ciągu 1 godziny. Wlew powtarza się codziennie przez 5 kolejnych dni. Schemat ten jest dostosowywany do reakcji organizmu pacjenta na leczenie i odpowiedzi na stosowane leczenie.
Leczenie decytabiną jest przeciwwskazane podczas karmienia piersią i w przypadku nadwrażliwości na substancję czynną. Podczas leczenia decytabiną należy regularnie wykonywać morfologię i czujnie obserwować pacjenta pod kontem konsekwencji supresji szpiku. W razie oznak infekcji należy niezwłocznie podjąć leczenie. Pacjentów należy również obserwować pod kątem objawów płucnych, gdyż decytabina może powodować śródmiąższową chorobę płuc. Należy zachować ostrożność u pacjentów z niewydolnością wątroby i nerek. Należy ocenić funkcję wątroby i nerek przed każdym cyklem leczenia. Należy obserwować pacjentów, szczególnie z chorobą serca w wywiadzie, pod kątem wystąpienia objawów niewydolności serca. Zgłaszano przypadki kardiomiopatii po zastosowaniu decytabiny.
Decytabina obniża skuteczność szczepień ochronnych, w tym przeciwko wirusowi grypy i SARS-CoV2, a także zwiększa ryzyko krwawień podczas stosowania decytabiny z lekami przeciwzakrzepowymi.