Choroba Boecka (sarkoidoza) – co warto o niej wiedzieć?

Jest jedną z tych chorób, które atakują nasz układ oddechowy. Na czym polega sarkoidoza, nazywana też – na cześć norweskiego dermatologa – chorobą Besniera-Boecka-Schaumanna, potocznie chorobą Boecka?

Czym jest choroba Boecka?

Ta choroba to dość skomplikowany problem. Sarkiodoza, choć jest chorobą układu oddechowego, w pierwszej kolejności atakuje nasz układ limfatyczny. Z czasem choroba ta rozprzestrzenia się z węzłów chłonnych na płuca, a często i na inne narządy: wątrobę, serce, skórę czy układ nerwowy. W tych narządach, które zostają zaatakowane przez chorobę, zaczynają tworzyć się ziarniaki, które swym wyglądem przypominają gruzełki gruźlicze. Wraz z rozwojem choroby dochodzi do dalszych zmian. Komórki tkanki łącznej zaczynają się rozrastać, dochodzi też do ich zwyrodnienia. Z jakimi dolegliwościami wiąże się choroba Boecka?

Choroba Boecka (sarkoidoza) – co warto o niej wiedzieć

Sarkiodoza i jej objawy

Objawy tej choroby są dość charakterystyczne. Dotknięta nią osoba odczuwa ogólne pogorszenie samopoczucia, często traci na wadze. Gorączka, trudności związane z oddychaniem oraz sinoczerwone plamy, które pojawiają się na skórze – oto symptomy, których nie można ignorować. Poważnym problemem są też obrzmiałe węzły chłonne oraz problemy ze wzrokiem.

Reklama

Skąd biorą się takie problemy?

Choć lekarze poświęcają tej chorobie wiele uwagi, jej przyczyny nie są do końca znane. Zdaniem niektórych specjalistów, za jej rozwój może być odpowiedzialny nieznany nam jeszcze wirus. Nie brak i takich lekarzy, którzy za główną przyczynę tej choroby uznają czynniki genetyczne. Sporą zagadką pozostaje też odpowiedź na pytanie, dlaczego ta przypadłość dotyka najczęściej osoby pomiędzy 20 a 40 rokiem życia, oraz dlaczego ostra odmiana tej choroby atakuje zazwyczaj kobiety po 30-tce.

Choroba Boecka kontra współczesna medycyna

Jakie leczenie może pomóc cierpiącym na sarkoidozę? Sporo zależy tu od stanu pacjenta. Często dolegliwości związane z tą choroba przechodzą same, bez interwencji lekarza. W chwili, gdy problem jest bardziej zaawansowany, pacjentowi podawane są leki, które mają powstrzymać stany zapalne np. . W chwili, gdy to nie wystarczy, podawane są inne środki, np. rezorcyna.

Choroba ta często ustępuje sama, jednak nie można jej ignorować. Zaniedbania związane z jej leczeniem mogą wiązać się z poważnymi konsekwencjami, jak zwłóknienie płuc. Warto zatem zgłaszać wszelkie niepokojące objawy lekarzowi i, w miarę możliwości, regularnie korzystać z tak ważnego badania, jakim jest prześwietlenie płuc.