ULTRAVIST

Działanie i wskazania

Lek Ultravist jest środkiem kontrastowym, przeznaczonym do stosowania w rentgenodiagnostyce. Lek Ultravist jest w postaci roztworu wodnego do wstrzykiwań.

Wszystkie środki kontrastowe stosowane w rentgenodiagnostyce, włącznie z lekiem Ultravist, zawierają jod. Promienie rentgenowskie (X) nie przechodzą przez środki kontrastowe, ponieważ są pochłanianie przez jod. Obszary ciała, gdzie Ultravist ulega dystrybucji po wstrzyknięciu do krwiobiegu lub jam ciała stają się widoczne podczas badania rentgenowskiego.
W zależności od drogi podania oraz stężenia leku Ultravist, otrzymuje się obraz żył, tętnic oraz wykrywane są zmiany w układzie moczowym, nerkach, mózgu, sercu i jamach ciała.

Skład

Substancją czynną produktu jest jopromid.

Ultravist 240
1 ml roztworu wodnego zawiera 498,72 mg jopromidu.

Ultravist 300
1 ml roztworu wodnego zawiera 623,40 mg jopromidu.

Ultravist 370
1 ml roztworu wodnego zawiera 768,86 mg jopromidu.

Inne składniki produktu to: edetynian sodowo-wapniowy, trometamol, kwas solny 10 %, woda do iniekcji.

Dawkowanie

Lek jest wstrzykiwany przez lekarza za pomocą małej igły do naczynia krwionośnego, zwykle w grzbiet dłoni lub w przedramię. Wstrzykuje się go na krótko przed badaniem rentgenowskim.

Właściwa dawka leku jest ustalana przez lekarza indywidualnie dla każdego pacjenta, na podstawie wieku, masy ciała oraz rodzaju zastosowanego promieniowania rentgenowskiego (X).

Szybkość z jaką wstrzykuje się lek oraz czas po jakim wykonuje się badanie również zależą od rodzaju zastosowanego promieniowania rentgenowskiego (X). Dla większości rodzajów promieniowania rentgenowskiego wymagana jest tylko pojedyncza dawka.

Po podaniu leku, ze względu na możliwość wystąpienia ciężkich reakcji, należy obserwować pacjenta czy nie występują początkowe objawy działań niepożądanych.

Specjalne informacje dla lekarza lub fachowego personelu medycznego:
Przed podaniem, lek należy ogrzać do temperatury ciała.

Środki kontrastowe należy obejrzeć przed wykonaniem badania. Nie wolno stosować środków kontrastowych, jeżeli dojdzie do znacznego odbarwienia, obecności drobin w roztworze (włącznie z kryształkami) lub uszkodzenia pojemnika. Lek jest roztworem o dużym stężeniu i z tego względu rzadko może dochodzić do krystalizacji (mleczno-mętny wygląd i (lub) osad na dnie lub pływające kryształki).

Ampułki/fiolki:
Pozostałości roztworu środka kontrastowego niewykorzystane podczas badania pacjenta należy wyrzucić.

Pojemniki o dużej objętości:
Środek kontrastowy należy podawać wyłącznie przy użyciu automatycznej strzykawki lub stosując inną zarejestrowaną procedurę zapewniającą sterylność roztworu środka kontrastowego.

Należy postępować zgodnie z zaleceniami producenta urządzenia.

Niewykorzystaną część preparatu pozostałą w otwartym pojemniku należy wyrzucić po upływie 10 godzin od pierwszego otwarcia pojemnika.

Przedawkowanie

Przedawkowanie jest mało prawdopodobne. W przypadku przedawkowania lekarz podejmie leczenie objawów, które wystąpią.

Stosowanie, a alkohol, jedzenie i picie

Przed przystąpieniem do badania należy przez 2 godziny powstrzymywać się od spożywania pokarmów, natomiast można przyjmować płyny. Dalszych instrukcji udzieli lekarz prowadzący.

Niektórych leków nie powinno się łączyć z alkoholem, a w przypadku pewnej grupy substancji jest to wręcz zakazane - dowiedz się więcej.

Ciąża i karmienie piersią

Przed zastosowaniem środka kontrastowego należy poinformować lekarza wykonującego badanie o ciąży, podejrzeniu ciąży lub karmieniu piersią.

Ulotka – skutki uboczne

Charakterystyka, właściwości farmakologiczne

Weryfikacja ceny w aptece, dostępność

Opinie pacjentów / forum

Aktualna ocena:
12345678910
(13 ocen, średnia: 5,46 na 10)
Loading...

Please enter your comment!
Please enter your name here