SUBSTANCJE CZYNNE

substancja czynna

Podział produktów w oparciu o najczęściej występujące substancje czynne. Zobacz opisy substancji oraz przykłady leków, które je zawierają. Znajdziecie Państwo tutaj podstawowe informacje na temat najpopularniejszych substancji stosowanych w produktach leczniczych w Polsce.

 

Paracetamol – informacje o substancji czynnej

Paracetamol to substancja o działaniu przeciwgorączkowym oraz przeciwbólowym. Substancja ta (nazywana inaczej acetaminofenem) stosowana jest na świecie od ponad 100 lat. Obecnie w Polsce leki zawierające tę substancję są bardzo popularne, gdyż są dostępne bez recepty. Występują pod rozmaitymi postaciami i są ogólnie dostępne (nie tylko w aptekach, ale także w zwykłych sklepach, czy na stacjach benzynowych).  Należy też zwrócić uwagę, że popularne leki na przeziębienie i grypę zawierające paracetamol często łączone są ze substancjami takimi jak pseudoefedryna  lub fenylefryna.

Przyjęta jednorazowa dawka tej substancji powoduje:

– obniżenie gorączki na okres ok. 6-8 godzin.

– uśnieżenie bólu na okres ok. 4-6 godzin

Wskazania do stosowania:

  • gorączka,
  • ostre i przewlekłe bóle o słabym lub umiarkowanym nasileniu,
  • silniejsze bóle, wówczas może być on podawany w skojarzeniu z kodeiną lub morfiną.

Przykładowe leki: Apap, GripexCodipar, FebrisanColdrex MaxGrip.

Ibuprofen – informacje o substancji czynnej

Ibuprofen został opracowany i wyprodukowany na początku lat 60. XX wieku. przez firmę Boots, brytyjskiego producenta leków. Ibuprofen jest substancją o działaniu przeciwzapalnym, przeciwbólowym i przeciwgorączkowym – należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ).

Substancja ta bardzo dobrze sprawdza się w leczeniu bólu różnego pochodzenia, jest uważana za bardzo efektywną. Lek szybko wchłania się z przewodu pokarmowego, pierwsze działanie leku można zaobserwować po niecałej godzinie od zażycia. Działanie substancji utrzymuje się przez około 4-6 godzin.

Wskazania do stosowania:

  • gorączka,
  • bóle głowy
  • bóle mięśni i stawów

Przykładowe leki: Ibuprom, Nurofen, Ibum, Mig, Modafen Extra GripAcatar Zatoki.

Etynyloestradiol – informacje o substancji czynnej

Etynyloestradiol jest syntetyczną substancją działająca, jak naturalne żeńskie hormony – estrogeny. Działanie leku polega na zastępowaniu fizjologicznych estrogenów, których powstawanie jest zahamowane w czasie stosowania leku.

Aktualnie substancja ta występuje jako składnik wielu współczesnych, dwuskładnikowych środków antykoncepcyjnych. Występuje razem z substancją drospirenon. Etynyloestradiol jest pochodną naturalnego estradiolu.

Przykładowe leki: AideeYasminAngilettaGinoring.

Amlodypina – informacje o substancji czynnej

Amlodypina jest wielofunkcyjnym, chemicznym związkiem organicznym z grupy pirydyn. Jest lekiem blokującym kanały wapniowe III generacji. Lek stosowany w leczeniu chorób o podłożu kardiologicznym.

Wskazania do stosowania:

  • nadciśnienie tętnicze
  • stabilna dławica piersiowa

Dawkowanie: osoby dorosłe zazwyczaj początkowo zwykle 5 mg, przyjmowane raz dziennie. W uzasadnionych przypadkach istnieje możliwość zwiększenia dawki do 10 mg, przyjmowanej raz dziennie. U dzieci i młodzieży stosowane dawki są mniejsze, odpowiednio 2,5 mg dziennie lub 5 mg dziennie.

Przykładowe leki: AlortiaAmlessaAston.

Kwas acetylosalicylowy – informacje o substancji czynnej

Kwas acetylosalicylowy, czyli popularna aspiryna jest pochodną kwasu salicylowego. Jest to substancja charakteryzująca się działaniem przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i przeciwzapalnym. Składnik ten pozytywnie wpływa na funkcjonowanie układu krwionośnego. Kwas acetylosalicylowy jest składnikiem wielu leków złożonych. Znajduje się między innymi w takich lekach jak aspiryna lub polopiryna

Dawkowanie: Standardowa dawka dobowa to 2,5 g w dawkach 0,5–1 g podawanych co 4–8 godzin; ważne, aby nie przekraczać 4 g na dobę. W przypadku niektórych chorób, jak np. choroby reumatyczne, stosowane są większe dawki.

Wskazania: Leczenie dolegliwości bólowych (ból głowy, zębów, mięśni), leczenie miażdżycy i choroby wieńcowej, w zapobieganie kolejnemu zawałowi serca bezpośrednio po zawale (kardiologia)

Przykładowe leki: AcardAntygrypinAspirinGripblockerPolopiryna CAlka-Seltzer.

Walsartan – informacje o substancji czynnej

Walsartan to organiczny związek chemiczny stosowany w leczeniu chorób o podłożu kardiologicznym.

Jest to jedna z popularniejszych substancji stosowanych w leczeniu:

  • nadciśnienia tętniczego.
  • niewydolności serca, choroby niedokrwiennej serca

Stosowany jest także profilaktycznie u pacjentów po przebytym zawale mięśnia sercowego, Stosowanie w tym przypadku ma na celu zapobiegać tworzeniu się patologicznych zmian.

Dawkowanie: Zazwyczaj stosowana dawka wynosi  80 mg 1 raz dziennie. Jeżeli zachodzi taka potrzeba, dawka może zostać zwiększona do 160 mg na dobę. Dzienna dawka maksymalna wynosi 320 mg.

Przykładowe leki: AvasartDiovanValsotensValzek.

Witamina C (kwas askorbowy) – informacje o substancji czynnej

Witamina C (nazywana także kwasem askorbowym lub kwasem askorbinowym) jest organicznym związkiem chemicznym należącym  z grupy nienasyconych alkoholi polihydroksylowych. Substancja ta jest niezbędna do prawidłowego funkcjonowania żywych organizmów.

Witamina C jest bardzo popularną substancją wykorzystywaną w medycynie oraz kosmetologii. Jako jej główną funkcję uważa się wspomaganie odporności organizmu. Kwas askorbinowy jest także przeciwutleniaczem, powodującym spowolnienie procesu starzenia. Ponadto ma działanie przeciwnowotworowe oraz korzystnie wpływa na funkcjonowanie układu krążenia.

Co ciekawe witamina ta od najczęściej kojarzona jest jako najlepsze lekarstwo na przeziębienie. Jest to mit, który został już obalony przez lekarzy w 2007 roku. Owszem, witamina C poprawia odporność organizmu, ale nie pomoże w sytuacji, gdy infekcja już się rozwinęła. Przyjmowanie witaminy C w trakcie przeziębienia, nie skróci czasu jej trwania i nie spowoduje tym samym szybszego wyleczenia.

W naturze kwas askorbowy występuje głównie w warzywach i owocach (np. dzika róża, truskawki. kiwi, pietruszka, brukselka).

Przykładowe leki: Aspirin CWitamina C monovitanScorbolamidRutinoscorbin, Cerutin.

Drospirenon – informacje o substancji czynnej

Drospirenon (łac. Drospirenonum) – progestagenem, lek o działaniu antyandrogennym, który ma za zadanie hamować aktywność hormonów męskich. Substancja ta stosowana jest w ginekologii i położnictwie. Przyjmowanie drospirenonu powoduje zahamowanie owulacji, co czyni go wysoko skutecznym środkiem antykoncepcyjnym.

Tabletki zawierające drospirenon wiodą prym na światowych rankingach doustnej antykoncepcji. Co ważne, progestagen pozwala także unikać zatrzymywania wody w organizmie jak również zapobiega puchnięciu często wywoływanym przez estrogen.

Przykładowe leki: EllaniteVibinAxia, Mywy.

 

Omeprazol – informacje o substancji czynnej

Omeprazol to lek stosowany w gastrologii – jest organicznym związkiem chemiczny z grupy inhibitorów pompy protonowej – lek zmniejsza wydzielanie do światła żołądka jonów wodorowych. Substancja wykazuje także działanie bakteriobójcze i bakteriostatyczne na Helicobacter pylori in vitro, Omeprazol można zastąpić niektórymi produktami np. sodą oczyszczoną, która zobojętniającym kwas w żołądku.

Wskazania: Substancja ta jest stosowana w leczeniu choroby wrzodowej, chorobie refluksowej przełyku. Stosowana jest także w leczeniu zespołu Zollingera-Ellisona (owrzodzenia żołądka i dwunastnicy).

Dawkowanie: Zazwyczaj stosowana dawka to 10–20 mg na dobę. Lek należy stosować przed posiłkiem. Ważne, aby przestrzegać zaleceń lekarza w zakresie zastosowanego leczenia.

Przykładowe leki: Omeprazol FarmaxGoprazol MaxPolprazol MaxBioprazol.

Telmisartan – informacje o substancji czynnej

Telmisartan jest organicznym związkiem chemicznym, składającym się z dwóch reszt benzimidazolowych i jednej bifenylowej. Swoisty, wybiórczy antagonista receptora angiotensyny II. Lek ten działa na układ renina-angiotensyna. Telmisartan jest lekiem wydawanym na receptę, stosowanym w leczeniu chorób o podłożu sercowo-naczyniowym.

Zastosowanie tej substancji niemal całkowicie hamuje podwyższenie ciśnienia tętniczego wywołane przez angiotensynę II bez wpływu na częstotliwość rytmu serca. Po podaniu pierwszej dawki działanie obniżające poziom ciśnienia we krwi pojawia się stopniowo w ciągu 3 godzin. Działanie hipotensyjne utrzymuje się przez 24 godziny po przyjęciu leku. Maksymalne obniżenie ciśnienia tętniczego występuje po 4–8 tygodniach stosowania. Lek po zażyciu szybko, lecz w różnym odsetku, wchłania się z przewodu pokarmowego. Telmisartan może być stosowany w skojarzeniu z tiazydowymi lekami moczopędnymi, takimi jak hydrochlorotiazyd.

Wskazania do stosowania: Leczenie nadciśnienia (wysokiego ciśnienia tętniczego krwi. Zmniejszenie częstości występowania zdarzeń sercowo-naczyniowych (zawał serca lub udar mózgu) u osób należących do grupy ryzyka, czyli takich pacjentów, u których zdiagnozowano zmniejszony dopływ krwi do serca lub nóg, którzy przebyli udar mózgu lub chorują na cukrzycę.

Dawkowanie: Dorośli. W leczeniu nadciśnienia tętniczego zazwyczaj stosowana dawka to 40 mg raz dziennie U niektórych pacjentów poprawa następuje już po dawce 20 mg i w takim przypadku dawkę tą uznaje się za wystarczającą. W przypadku braku zadowalającego działania dawkę można zwiększyć w uzasadnionych przypadkach do 80 raz dziennie. O zastosowaniu optymalnego dawkowania leku zawsze powinien decydować lekarza.

Przykładowe leki: TelmizekZanacodarTelmisartan MylanTelmisartan Fair-Med.

Chlorek sodu – informacje o substancji czynnej

Chlorek sodu jest nieorganicznym związkiem chemicznym z grupy chlorków, sól kwasu solnego i sodu. Substancja ta stanowi podstawowy składnik soli kuchennej.

Substancja wykorzystywana jest w wielu gałęziach gospodarki: m. in. branży spożywczej, jako środek nadający jedzeniu słony smak, w przemyśle szklarskim i garbarstwie oraz do konserwacji żywności.

W farmacji wykorzystywany jest 0,9% roztwór wodny chlorku sodu, potocznie nazywany solą fizjologiczną. Takie stężenie chlorku sodu jest izoosmolarne z osoczem krwi. Pozwala to na wykorzystanie tego składnika przy wytwarzaniu płynów infuzyjnych.

Przykładowe leki: Kalii chloridum 0,15% + Natrii chloridum 0,9%, Injectio Natrii Chlorati Isotonica Polpharma, Natrium Chloratum 0,9% Kabi.

Diklofenak – informacje o substancji czynnej

Diklofenak należy do grupy niesteroidowych leków przeciwzapalny (NLPZ). Substancja ta stosowana jest przede wszystkim w reumatologii. Najczęściej składnik ten występuje w postaci soli sodowej. Produkty lecznicze zawierające diklofenak są dostępne najczęściej w postaci tabletek, czopków oraz żeli.

Substancja ta wyróżnia się szybkością działania. Lek wchłania się z przewodu pokarmowego w ciągu 15-30 minut. Lek ma silne działanie przeciwbólowe, przeciwzapalne oraz przeciwgorączkowe.

Substancja dostępna jest na rynku w wariantach na receptę oraz bez recepty. W tym drugim przypadku dotyczy to postaci leku o mniejszej mocy. Osoby chorujące na astmę, wrzody, niewydolność nerek i wątroby oraz na nadciśnienie powinny skonsultować się z lekarzem przed zastosowaniem tej substancji.

Wskazania do stosowania: reumatoidalne zapalenie stawów, choroba zwyrodnieniowa stawów obwodowych kręgosłupa, choroby układowe tkanki łącznej, zesztywniające zapalenie stawów kręgosłupa, leczenie bólu pooperacyjnego, leczenie napadów migreny z aurą lub bez aury, bolesne miesiączkowanie.

Przykładowe leki: DiclovitOlfen hydrożelDicloziaja, Dicloratio, Voltaren Express Forte.

Fenylefryna – informacje o substancji czynnej

Fenylefryna – organiczny związek chemiczny, wykazujący działanie podobne do pseudoefedryny i efedryny. Jest syntetyczną aminą sympatykomimetyczną, wykazującą pobudzające działanie na układ adrenergiczny.

Substancja ta poprzez pobudzenie receptorów powoduje rozszerzenie oskrzeli oraz skurcz naczyń krwionośnych, a co za tym idzie wpływa na zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego. W farmacji lek ten występuje najczęściej w postaci chlorowodorku fenylefryny.

Fenylefryna stosowana jest głównie w leczeniu kataru i nieżytów nosa. Występuje jako składnik preparatów znajdujących swe zastosowanie w leczeniu przeziębienia i grypy, w związku z tym często jest łączona z lekami o działaniu przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i przeciwkaszlowym.

Leków zawierających fenylefrynę nie należy stosować dłużej niż 3-5 dni.

Możliwe działania niepożądane: bóle głowy, zdenerwowanie, pobudzenie, niepokój, bezsenność, zaburzenia oddychania, duszności, omamy, drgawki, senność, pogorszenie przepływu moczu (dotyczy zwłaszcza osób cierpiących na przerost prostaty).

Przeciwwskazania do stosowania preparatu: ciąża, karmienie piersią, nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu lub inne aminy sympatykomimetyczne, niedokrwienna choroba serca, cukrzyca, jaskra, nadczynność tarczycy, nadciśnienie tętnicze.

Przykładowe leki: SinumedinColdrex Muco GripVicks AntigripOtrivin Allergy.

Atorwastatyna – informacje o substancji czynnej

Atorwastatyna – substancja stosowana w leczeniu hipercholesterolemii i hiperlipidemii, należąca do grupy statyn. Jej głównym zadaniem jest hamowanie syntezy cholesterolu w wątrobie poprzez zmniejszanie jego stężenia we krwi. Dzięki atorwastatynie zmniejsza się ryzyko wystąpienia niedokrwienia, a także ryzyko wystąpienia tzw. incydentów sercowo-naczyniowych.

Substancja ta wyróżnia się na tle innych statyn dość długim czasem trwania w krwioobiegu (czas ten wynosi około 14 godzin). Ponieważ największą aktywność tego enzymu obserwuje się w nocy lek należy przyjmować porą wieczorną. Regularne jego stosowanie powoduje spadek stężenia LDL oraz przede wszystkim spadek poziomu cholesterolu całkowitego. Pierwsze efekty leczenia widoczne są już po około 2 tygodniach. Maksymalny efekt zmniejszenia stężenia cholesterolu w surowicy zaobserwujemy po upływie ok. 4 tygodni.

Wskazania do stosowania: hipercholesterolemia, zapobieganie wystąpienia choroby wieńcowej, zwiększone ryzyko rozwoju chorób sercowo-naczyniowych.

Przeciwskazania do stosowania preparatu:czynna niewydolność wątroby, łączenie leku z fibratami.

Możliwe działania niepożądane: uszkodzenie wątroby, zaburzenia żołądkowo-jelitowe, bóle mięśniowe, zapalenie lub uszkodzenie mięśni.

Przykładowe leki: Atractin, AtroxAtorgammaAtordapin.

Desloratadyna – informacje o substancji czynnej

Desloratadyna jest lekiem przeciwhistaminowym II generacji (czynny metabolit loratadyny). Substancja została wprowadzona na rynek przez koncern farmaceutyczny Schering-Plough Europe.

Jest to szybko i długo działający lek na alergię. Działanie rozpoczyna się już po 30 minutach od momentu zażycia i zabezpiecza pacjenta przez 24 godziny. Lek w niewielkim tylko stopniu przenika do ośrodkowego układu nerwowego, co oznacza, że nie wywołuje senności i nie ma działania uspokajającego. Oznacza to, że może być bezpiecznie stosowana przez kierowców, gdyż nie powoduje spadku koncentracji.

Wskazania do stosowania:

  • alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, katar
  • świądu, zaczerwienienie łzawienie oczu, zapalenie spojówek.
  • pokrzywka

Przykładowe leki: JovestoDesalergoDenovalsHitaxa fastAleric Deslo Active.

Tramadol – informacje o substancji czynnej

Tramadol jest wielofunkcyjnym organicznym związkiem chemicznym stosowanym jako przeciwbólowy syntetyczny lek opioidowy.  Jest to bardzo silny środek przeciwbólowy. Stosowany jest w leczeniu silnego bólu np. ból nerwów i stawów (zapalenie kości i stawów). Substancja ta ma wpływ na niektóre komórki nerwowe. Lek powoduje skuteczne ograniczenie przekazywania sygnału bólu, który transmitowany jest do mózgu za pośrednictwem układu nerwowego.

Substancja stosowana jest w przypadkach bardzo silnego bólu, gdy inne substancje przeciwbólowe (np. ibuprofen, paracetamol) okazują się być niewystarczające.

Wskazania: Lek jest stosowany w leczeniu ostrego, przewlekłego bólu pourazowego, pooperacyjnego. Substancja wykorzystywana jest w przebiegu chorób nowotworowych,  w opiece paliatywnej. Lek stosuje się także w premedykacji, analgezji, położnictwie oraz w bólu wieńcowym.

Czas działania: Działanie tramadolu w utrzymuje się w organizmie do 6-8 godzin. (czopki i kapsułki).

Przykładowe leki: SkudexaTramixDoreta SRPoltram.

Metformina – informacje o substancji czynnej

Metmorfina jest organicznym związkiem chemicznym (dimetylowa pochodna biguanidu) stosowanym diabetologii.  Jest to lek przeciwhiperglikemiczny.  Stosowany jako doustny lek przeciwcukrzycowy. Substancja jest wykorzystywana w celu leczenia cukrzycy typu 2. Lek wykorzystywany jest w  farmacji najczęściej w postaci chlorowodorku metmorfiny.

Metmorfina może być stosowana zarówno  w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi doustnymi lekami przeciwcukrzycowymi, jak insuliną.

Wskazania: niepowikłana cukrzyca typu 2 przede wszystkim u osób otyłych, gdy stosowana dieta i wysiłek fizyczny jest niewystarczający dla uzyskania właściwego stężenia glukozy we krwi.

Dawkowanie: Zazwyczaj stosowana dawka u osób dorosłych początkowo wynosi 500–850 mg (2 lub 3 razy dziennie. Po 10 dniach powinno zostać przeprowadzone badanie stężenia glukozy we krwi i na tej podstawie dostosowanie odpowiedniej dawki.

Uwagi: Lek jest przeznaczony do stosowania łącznie z dietą cukrzycową. Skutkiem ubocznym leczenia metforminą jest kwasica mleczanowa,

Przykładowe leki: Metformin SR ActavisMetformax SR 500GlucophageLangerinFormeticAvamina.

Peryndopryl – informacje o substancji czynnej

Peryndopryl – lek należący do grupy inhibitorów konwertazy angiotensynowej. Jest stosowany głównie w terapii nadciśnienia tętniczego oraz niewydolności serca. Jego działanie polega na hamowaniu funkcjonowania konwertazy angiotensyny, która po przekształcaniu angiotensyny I w angiotensynę II odpowiada za wzrost ciśnienia krwi. W efekcie mechanizm ten poprzez zmniejszenie obwodowego oporu naczyniowego prowadzi do obniżenia poziomu ciśnienia tętniczego.

Peryndopryl jest substancją stosowaną nie tylko w nadciśnieniu łagodnym i umiarkowanym, ale również w ciężkim. Z uwagi na fakt, że działanie pojedynczej dawki leku utrzymuje się przynajmniej przez 24 godziny, należy przyjmować go raz na dobę.

Regularne jego zażywanie normalizuje poziom ciśnienia tętniczego już w ciągu 1 miesiąca terapii, ograniczając tym samym ryzyko wstąpienia zawału mięśnia sercowego, a także zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych.

Możliwe działania niepożądane (najczęściej występujące): zawroty i bóle głowy, kaszel oraz zaburzenia widzenia, suchość w ustach, niedociśnienie.

Przykładowe leki: VidotinStopressPrestariumTriveram.

Witamina B6 (pirydoksyna) – informacje o substancji czynnej

Witamina B6 – witamina z grupy B, która składa się z 6 organicznych związków chemicznych. Odpowiada ona za prawidłowe funkcjonowanie działanie układu nerwowego, gdyż ma znaczący wpływ na pracę serca, ciśnienie krwi, skurcze mięśni, a także odporność organizmu (bierze udział w procesie tworzenia przeciwciał). Witamina B6 jest niezbędna do produkcji hemoglobiny, przemiany glukozy w glikogen jak również jego rozkładu.

Substancję tę można spotkać w wielu produktach spożywczych m.in. występuje w mięsie, wędlinach, rybach, mleku, ryżu brązowym, kaszy gryczanej, drożdżach, brokułach, ziemniakach, jajach, bananach.

Należy jednak pamiętać, że w wyniku gotowania, smażenia, mrożenia czy też peklowania może dość do obniżenia wartości odżywczych tejże witaminy.

Niedobór witaminy B6 może prowadzić do: depresji, obniżenia nastroju, niedokrwistości, zmian zapalnych skóry i błony śluzowej, bezsenności, wypadania włosów, drętwienia kończyn, przedwczesnego starzenia się neuronów,  wzrostu podatności na infekcje.

Nadmiar witaminy B6 może prowadzić do: zwyrodnienia tkanki nerwowej, zwiększonego odczucia chłodu, braku koordynacji mięśni, nieprawidłowości w gospodarce aminokwasów we krwi.

Przykładowe leki: Neurovit FastMagne B6Filomag B6Vitaminum B compositum Teva.

Syldenafil – informacje o substancji czynnej

Sildenafil, syldenafil (łac. sildenafilum) jest to substancja stosowana w leczeniu zaburzeń erekcji oraz pierwotnego nadciśnienia płucnego. Lek został stworzony przez przedsiębiorstwo farmaceutyczny Pfizer i wprowadzony na rynek w 1998 roku. Substancja występuje najczęściej w formie cytrynianu. Na dzień dzisiejszy leki z sildenafilem są dostępne bez recepty, a nabycie leku ogranicza się wyłącznie do wizyty w aptece.

Zaburzenia erekcji: Zastosowanie substancji pomaga w osiągnięciu trwałego wzwodu i w efekcie w odbyciu satysfakcjonującego stosunku płciowego. Poprzez zablokowanie enzymu hamującego erekcję, następuje rozszerzenie naczyń krwionośnych i zwiększenie napływu krwi do penisa. Zażycie leku nie powoduje samoistnego pojawienia się wzwodu, wymaga to dodatkowej stymulacji seksualnej. Lek powinno się stosować od godziny do 6 godzin przed planowanym stosunkiem seksualnym.

Pierwotne nadciśnienie płucne: Lek poprawia wydolność wysiłkową pacjentów zmagających się z tym schorzeniem. Syldenafil zmniejsza objawy nadciśnienia płucnego i poprawiać tolerancję wysiłku.

Przykładowe leki: Mensil, Viagra, Maxon ActiveMaxigra GOInventum.

Tymolol – informacje o substancji czynnej

Tymolol jest wielofunkcyjnym organicznym związkiem chemicznym stosowanym w okulistyce, jako lek blokujący receptory β1- i β2-adrenergiczne.  Lek  powoduje zmniejszenie pojemności  minutowej i zwężenie oskrzeli i naczyń obwodowych. Substancja obniża ciśnienie tętnicze, powoduje zmniejszenie aktywności reninowej osocza oraz wstrzymuje uwalnianie noradrenaliny. W farmacji najczęściej stosowaną postacią leku jest maleinian tymololu.

Wskazania: Lek jest stosowany w leczeniu chorób oczu, takich jak: zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra wtórna, jaskra z otwartym kątem przesączania

Dawkowanie: Zazwyczaj stosowana dawka u osób dorosłych do jedna kropla dwa razy na dobę. Lek podawany dospojówkowo, Należy przestrzegać zaleceń lekarza.

Uwagi: Lek może powodować zaburzenie osłabienie sprawności psychofizycznej. Należy zachować ostrożność w przypadku planowania prowadzenia samochodu lub wykonywania pracy z wykorzystaniem urządzeń i maszyn. W ciąży i w czasie karmienia piersią stosowanie leku jest przeciwwskazane.

Przykładowe leki: TymolamidRozacomXalacomArucom.

Losartan – informacje o substancji czynnej

Losartan (łac. losartanum) – lek stosowany głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego. Jego zadaniem jest hamowanie angiotensyny II poprzez blokowanie receptora AT1. Angiotensyna II znana jest jako substancja, która odgrywa ważną rolę w patofizjologii nadciśnienia. Poprzez wiązanie się z receptorem AT1 powoduje ona kurczenie się błony mięśniowej naczyń krwionośnych, podnosząc tym samym ciśnienie tętnicze krwi, a także zwiększając częstotliwość pracy serca.

Losartan stosuje się, by przeciwdziałać efektom działania angiotensyny II, czyli w celu obniżenia ciśnienia tętniczego bez wywierania nadmiernego wpływu na częstotliwość pracy serca. Preparat wskazany jest także w leczeniu przewlekłej niewydolności pracy serca, a także w przypadku, gdy mamy do czynienia z przerostem lewej komory serca. Lek występuje w farmacji najczęściej w postaci losartanu potasowego.

Możliwe działania niepożądane: niedokrwistość, palpitacja, zawroty głowy, ból głowy, zaburzenia snu.

Przeciwwskazania do stosowania preparatu: ciąża i okres karmienia piersią, alergia na którykolwiek składnik preparatu, ciężkie zaburzenia czynności wątroby.

Przykładowe leki: Losacor, Stadazar, LosagenXartan.

Lewetyracetam – informacje o substancji czynnej

Lewetyracetam – lek przeciwpadaczkowy stosowany w leczeniu napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych występujących u osób chorych na padaczkę.

Lewetyracetam to pochodna pirolidonu o dobrej rozpuszczalności i dobrych właściwościach przenikających. Lek ten można stosować zarówno w formie dożylnej jak i doustnej. Dawkowanie leku jest ściśle powiązane z rodzajem stosowanej terapii. Szczególną ostrożność w doborze dawki należy zachować w przypadku pacjentów z zaburzeniami czynności nerek (wówczas dobową dawkę ustala się indywidualnie w zależności od czynności nerek).

Wskazania do stosowania: monoterapia napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych, leczenie wspomagające napadów częściowych lub częściowych wtórnie uogólnionych, leczenie wspomagające napadów mioklonicznych występujących z młodzieńczą padaczką miokloniczną, leczenie wspomagające napadów toniczno-klonicznych pierwotnie uogólnionych występujących z idiopatyczną padaczką uogólnioną.

Przeciwskazania do stosowania preparatu: nadwrażliwość na lewetyracetam, związki pochodne pirolidonów i/lub którąkolwiek substancję pomocniczą.

Możliwe działania niepożądane (najczęstsze): zapalenie błony śluzowej nosa i gardła, ból głowy, senność, bezsenność, jadłowstręt, depresja, agresywność, drażliwość, zawroty głowy, ból brzucha, nudności, wymioty.

Przykładowe leki: MateverLepsitamEliptusVetira.

Kwas salicylowy – informacje o substancji czynnej

Kwas salicylowy (łac. acidum salicylicum) – organiczny związek chemiczny z grupy aromatycznych hydroksykwasów karboksylowych, należący do beta-hydroksykwasów (BHA). W danych czasach pozyskiwany był z kory wierzby białej. Z uwagi na jego liczne właściwości lecznicze, jak również działanie antybakteryjne, antygrzybiczne, złuszczające, przeciwzaskórnikowe i przeciwzapalne kwas ten stosowany jest nie tylko w lecznictwie, ale także w kosmetyce. Jest on nieodzownym składnikiem preparatów stosowanych w pielęgnacji cery trądzikowej oraz produktów o działaniu peelingującym.

Kwas salicylowy to przede wszystkim lek o działaniu: przeciwbólowym, przeciwgorączkowym i przeciwzapalnym. Najczęściej występuje wraz z innymi substancjami leczniczymi pod postacią płynów, żeli i maści. Warto wiedzieć, że kwas salicylowy stymuluje odnowę naskórka przez co często spotykamy go w składach preparatów redukujących widoczność blizn, gdzie odpowiada za sprawne przebieganie procesu usuwania obumarłych komórek naskórka, jest także składnikiem szamponów przeciwłupieżowych.

Przykładowe leki: ABEAcerinDiprosalic, Brodacid.

Hydrochlorotiazyd – informacje o substancji czynnej

Hydrochlorotiazyd jest to organiczny związek chemiczny z grupy tiazydów. Lek stosowany jest w leczeniu chorób kardiologicznych. Substancja jest dobrze wchłaniana z przewodu pokarmowego. Lek o działaniu moczopędnym. Działanie leku powoduje zatrzymanie wapnia w organizmie przy jednoczesnym zwiększeniu wydalania potasu, sodu oraz magnezu.

Substancja stosowana jest w leczeniu następujących chorób: niewydolność serca, obrzęki, nadciśnienie samoistne, hipokalcemia, hiperkalciuria, moczówka prosta.

Substancja zaczyna działać po 2 godzinach i utrzymuje się przez 6 do 12 godzin.

Przykładowe leki:  ApoValsart HCTKarbicombiLisiprol HCTLozap HCTHyzaar Forte.

Olanzapina – informacje o substancji czynnej

Olanzapina – lek przeciwpsychotyczny o szerokim działania farmakologicznym. To pochodna tienobenzodiazepiny stosowana w leczeniu zaburzeń psychicznych, w szczególności schizofrenii i manii (niezwykle podwyższonego nastroju).

Substancja ta wykazuje działanie przeciwmaniakalne i stabilizujące nastrój, najprawdopodobniej za sprawą oddziaływania na receptory dopaminowe, serotoninowe (5-HT2), muskarynowe i histaminowe (H1). Stwierdzono, że blokowanie receptorów D2 jest skutecznym mechanizmem działania większości leków antypsychotycznych.

Olanzapina ma dobry wpływ na objawy schizofrenii (zarówno te pozytywne jak i negatywne), jest stosowana w praktyce klinicznej od kilkunastu lat. Charakteryzuje się dobrą wchłanialnością, która wynosi od 5 do 8 godzin. Poprawa stanu klinicznego występuje zazwyczaj po kilku dniach lub tygodniach regularnego stosowania leku. Należy pamiętać, że podczas leczenia chory musi pozostawać pod stałą opieką lekarza specjalisty.

Wskazania do stosowania: schizofrenia, średnio nasilone i ciężkie epizody manii.

Przeciwskazania do stosowania preparatu: karmienie piersią, nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, psychoza, nietolerancja laktozy, stwierdzone ryzyko wystąpienia jaskry z zamykającym kątem przesączania psychoza wywołana przyjmowaniem agonistów dopaminy u osób z chorobą Parkinsona.

Leku nie należy stosować u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia.

Możliwe działania niepożądane (najczęstsze): senność, podwyższone łaknienie, szybki przyrost masy ciała, zawroty głowy, parkinsonizm, wzrost cholesterolu, zwiększenie stężenia glukozy, niedociśnienie, wysypka, bóle stawowe, zaparcia, suchość w ustach.

Przykładowe leki: Ranofren, SizinOlazaxZalasta.

Indapamid – informacje o substancji czynnej

Indapamid (łac. Indapamidum) – lek, moczopędna substancja aktywna z grupy organicznych związków chemicznych będących amidami kwasów organosulfonowych, o właściwościach zbliżonych do hydrochlorotiazydu (lek stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego). Skutkiem zażycia leku jest zwiększone wydalanie z organizmu potasu, sodu i magnezu (wraz z moczem), jak również zatrzymanie wapnia w komórkach mięśni gładkich.

Substancja ta wykazuje także działanie na zmniejszenie napięcia mięśniowego prowadząc do rozluźnienia i rozkurczenia naczyń krwionośnych, a co za tym idzie do spadku ciśnienia tętniczego. Z uwagi na fakt, że lek powoduje zmniejszenie wydalania kwasu moczowego może wywoływać on dnę moczanową. Indapamid jest lekiem o dobrej wchłanialności, nie wpływa niekorzystnie na metabolizm węglowodanów i jest wydalany w ok 60-70% wraz z moczem.

Wskazania do stosowania: nadciśnienie tętnicze samoistne, obrzęk spowodowany zastoinową niewydolnością serca.

Przeciwwskazania do stosowania preparatu: nadwrażliwość na którykolwiek składnik preparatu, ciężkie uszkodzenie wątroby, zaburzenia czynności tarczycy, poważne zaburzenia czynności nerek.

Możliwe działania niepożądane (najczęstsze): zaburzenia elektrolitowe (hipokaliemia, hiponatremia), zwiększenie stężenia glukozy we krwi, napady dny moczanowej (u ludzi cierpiących na tę chorobę), podwyższenie poziomu kwasu moczowego.

Przykładowe leki: IndapenRomapalPanopristIvipamidIndapres.

Kofeina – informacje o substancji czynnej

Kofeina – organiczny związek chemiczny, który znajduje się w ziarnach kawy jak również innych surowcach roślinnych, gdzie wykorzystywana jest jako naturalny pestycyd. Zamiennie nazywana także teiną, guaraną i mateiną w zależności od źródła jej pochodzenia. Często występuje jako dodatek w niektórych produktach spożywczych (głównie w napojach gazowanych i energetyzujących).

Kofeina znana jest na całym świecie jako środek o działaniu psychoaktywnym, który stymuluje działanie ośrodkowego układu nerwowego, a także zwiększa metabolizm. Stosowana jest nie tylko w celach konsumpcyjnych, ale również leczniczych. Związek chemiczny powoduje pobudzenie, zmniejsza odczucia zmęczenia fizycznego, polepsza nastrój, przywraca ostrość umysłu, zwiększając funkcje kognitywne polepsza koncentrację i uwagę.

Kofeina często występuje w środkach przeciwbólowych, stosuje się ją również w leczeniu astmy oskrzelowej. Niekiedy z uwagi na swoje wyjątkowe właściwości dot. poprawy krążenia, wykorzystywana jest w preparatach przeznaczonych do walki z cellulitem i wiotczeniem skóry.

Objawy zatrucia kofeiną (przedawkowania): silne pobudzenie psychoruchowe, rozkojarzenie, kłopoty ze skupieniem uwagi, bezsenność, nudności, wymioty, osłabienie organizmu, przyśpieszenie akcji serca, nerwowość, uderzenia gorąca.

Przykładowe leki: Cefalgin Migraplus, APAP NBGEtopiryna ExtraCholigrip EffectFebrisan ZatokiSaridon.

Rozuwastatyna – informacje o substancji czynnej

Rozuwastatyna – jest to substancja należąca do grupy statyn – wybiórczy i kompetycyjny inhibitor reduktazy 3-hydroksy-3-metylo-glutarylo-koenzymu A (reduktazy HMG-CoA). Lek powoduje zmniejszenie stężenia cholesterolu w wątrobie; w rezultacie następuje zwiększenie ekspresji receptorów dla LDL i wychwyt cząstek LDL. W przypadku podania doustnego rozuwastatyna osiąga Cmax w osoczu po ok. 5 godzinach.

Wskazania: Leczenie hiperchoresterolemii – lek jest stosowany jako uzupełnienie diety, w przypadku., gdy reakcja organizmu na dietę oraz inne niefarmakologiczne metody leczenia np. aktywność fizyczna, zmniejszenie masy ciała jest niewystarczająca. Hiperchoresterolemia jest to choroba charakteryzująca się podwyższonym poziom cholesterolu we krwi. Może być spowodowana stosowaniem niewłaściwej diety oraz innymi schorzeniami (np. niewydolnością nerek lub tarczycy, anoreksją). Choroba powoduje znaczące podwyższenie ryzyka zachorowania na inne choroby sercowo-naczyniowe jak np. choroba niedokrwienna lub zawał serca.

Przykładowe leki: ZahronActarosinRosucardRosudapinSuvardio.

Escitalopram – informacje o substancji czynnej

Escitalopram jest organicznym związkiem chemicznym – S-enancjomer citalopramu, j selektywny inhibitor wychwytu zwrotnego serotoniny, klasyfikowany jako allosteryczny inhibitor zwrotnego wychwytu serotoniny (ASRI). Lek charakteryzuje się silnym działaniem antydepresyjnym. Stosowany jest w leczeniu depresji o dużym nasileniu przebiegających z lękiem, z agorafobią lub bez agorafobii.

Wskazania: epizody ciężkiej depresji, zespół lęku napadowego z agorafobią lub bez agorafobii, fobia społeczna, zaburzenie lękowe uogólnione, zaburzenia obsesyjno-kompulsyjne,

Dawkowanie: Zazwyczaj stosowaną dawką leku jest 10 mg dziennie. Dawka może być zwiększana maksymalnie do 20 mg dziennie. Jest to uzależnione od indywidualnej reakcji pacjenta. W przypadku leczenia zespołu lęku napadowego z agorafobią lub bez agorafobii zaleca się zastosowanie początkowej dawki 5 mg dziennie.

Uwagi: Lek wykazuje działanie psychoaktywne, może wpływać na sprawność intelektualną lub psychomotoryczną. Odradza się prowadzenie pojazdów i obsługi maszyn.

Przykładowe leki: Esciteva, EscitilLenuxinServenonNexpramMozarin.

Ambroksol – informacje o substancji czynnej

Ambroksol (łac. ambroxol) jest organicznym związkiem chemicznym stosowanym leczeniu chorób dróg oddechowych. Działanie substancji polega na zwiększeniu ilości wytwarzanego śluzu oraz zmniejszeniu jego lepkości (lek o działaniu wykrztuśnym) . Lek powoduje pobudzenie ruchu rzęsek nabłonka oddechowego, co następnie powoduje usuwanie wydzieliny, która zalega w drogach oddechowych. Substancja ta jest czynnym metabolitem bromheksyny, jest jednak od niej znacznie silniejsza.

Wskazania: przewlekłe choroby płuc i oskrzeli, utrudnienie odkrztuszania lepkiej wydzieliny w drogach oddechowych, ostre stany zapalne gardła, zapalenie oskrzeli, astma oskrzelowa, mukowiscydoza

Dawkowanie: Zazwyczaj stosowana dawka u osób dorosłych wynosi 5–120 mg raz na dobę lub w 2-3 dawkach podzielonych.

Uwagi: Nie stosować bezpośrednio przed snem. Lek jest przeciwwskazany, jeśli u pacjenta występuje skurcz oskrzeli. Należy zachować ostrożność w przypadku choroby wrzodowej żołądka i dwunastnicy i owrzodzeniach jelit, ponieważ stosowanie ambroksol powoduje zwiększenie wydzielania kwasu solnego.

Przykładowe leki: OmnisolvanMucosolvanDeflegminFlavamedAflegan.