IG VENA

WSKAZANIA

Ig VENA jest roztworem immunoglobuliny ludzkiej normalnej do podania dożylnego.
Immunoglobuliny są ludzkimi przeciwciałami obecnymi również we krwi.

Ig VENA jest stosowana w następujących terapiach:
Leczenie dorosłych oraz dzieci i młodzieży (0-18 lat), kiedy pacjent nie ma wystarczającej ilości przeciwciał (leczenie substytucyjne) w następujących przypadkach:
1. U pacjentów z wrodzonym niedoborem wytwarzania przeciwciał (w zespołach pierwotnych niedoborów odporności).
2. U pacjentów z (nowotworowymi) chorobami krwi (przewlekła białaczka limfatyczna), które powodują zmniejszenie wytwarzania przeciwciał (hipogammaglobulinemia) i nawracające bakteryjne zakażenia, kiedy profilaktyka antybiotykowa nie była skuteczna.
3. U pacjentów z nowotworem szpiku kostnego (szpiczak mnogi), które powoduje zmniejszenie wytwarzania przeciwciał (hipogammaglobulinemia) z nawracającymi zakażeniami bakteryjnymi, którzy nie reagowali na szczepionki przeciwko bakteriom pneumokokom.
4. U pacjentów ze zmniejszonym wytwarzaniem przeciwciał (hipogammaglobulinemia) po przeszczepie allogenicznym komórek szpiku kostnego (nie pochodzącego od tej samej osoby).
5. U pacjentów z wrodzonym AIDS z nawracającymi zakażeniami bakteryjnymi.

Leczenie dorosłych oraz dzieci i młodzieży (0-18 lat) z pewnymi chorobami zapalnymi (immunomodulacja) w następujących przypadkach:
1. U pacjentów z niewystarczającą liczbą płytek krwi (pierwotna małopłytkowość immunologiczna) i u pacjentów z dużym ryzykiem krwawienia lub przed operacją w celu uzyskania odpowiedniej liczby płytek.
2. U pacjentów z zespołem Guillain–Barré. Jest to ostra choroba objawiająca się zapaleniem nerwów obwodowych powodująca poważne osłabienie mięśni głównie w nogach i kończynach górnych.
3. U pacjentów z przewlekłą demielinizacyjną polineuropatią zapalną (ang. CIDP – Chronic Inflammatory Demyelinating Polyradiculoneuropathy). Ta przewlekła choroba jest rzadko występującym zaburzeniem nerwów obwodowych charakteryzującym się stopniowo postępującym osłabieniem kończyn dolnych i, w mniejszym stopniu, kończyn górnych.
4. U pacjentów z chorobą Kawasaki, ostrą chorobą pierwotną małych dzieci objawiającą się zapaleniem naczyń krwionośnych całego ciała.

SKŁAD

Substancją czynną leku jest immunoglobulina ludzka normalna.
1 ml roztworu zawiera 50 mg immunoglobuliny ludzkiej normalnej.
Roztwór zawiera ludzkie białko 50 g/l, w tym co najmniej 95% IgG (immunoglobulina G).
Rozkład podklas IgG jest następująca:
IgG1 62,1%
IgG2 34,8%
IgG3 2,5%
IgG4 0,6%
Maksymalna zawartość IgA wynosi 50 mikrogramów/ml.
Lek wytworzono z osocza dawców krwi.

Pozostałe składniki leku to maltoza, woda do wstrzykiwań.

DAWKOWANIE

Ig VENA może być podawany przez lekarza lub wyszkolony personel medyczny tylko w warunkach szpitalnych lub ambulatoryjnych.

Dawka i schemat dawkowania zależą od wskazań; lekarz określi odpowiednie dawkowanie właściwe dla danego pacjenta.

Ig VENA należy podawać początkowo powoli. Jeśli lek jest dobrze tolerowany, szybkość infuzji można stopniowo zwiększać.

Stosowanie u dzieci i młodzieży
Dawkowanie u dzieci i młodzieży (0-18 lat) nie różni się od tego stosowanego u dorosłych, ponieważ dawkowanie w poszczególnych wskazaniach określone jest na podstawie masy ciała i stanu klinicznego pacjenta.

PRZEDAWKOWANIE

Przedawkowanie może prowadzić do przeciążenia krążenia i nadmiernej lepkości krwi, zwłaszcza u pacjentów z grup ryzyka, z pacjentami w wieku podeszłym lub z niewydolnością serca lub nerek włącznie.

W razie jakichkolwiek dalszych pytań dotyczących stosowania tego leku należy zwrócić się do lekarza lub pielęgniarki.

JEDZENIE I PICIE

Brak informacji na temat stosowania Ig VENA z jedzeniem i piciem.

CIĄŻA I KARMIENIE PIERSIĄ

– Jeśli pacjentka jest w ciąży lub karmi piersią, przypuszcza, że może być w ciąży lub gdy planuje mieć dziecko, powinna poradzić się lekarza przed zastosowaniem tego leku. Lekarz zdecyduje, czy lek Ig VENA może być zastosowany u pacjentki w ciąży.

– Nie prowadzono badań klinicznych z Ig VENA u kobiet w ciąży. Wykazano, że produkty immunoglobulin dożylnych przenikają przez łożysko, z nasileniem w czasie trzeciego trymestu. Jednak długotrwałe doświadczenia kliniczne dotyczące stosowania immunoglobulin sugerują, że nie należy spodziewać się żadnego szkodliwego wpływu na przebieg ciąży, na płód ani na noworodka.

– Immunoglobuliny są wydzielane do mleka, co może przyczyniać się do przekazywania noworodkowi przeciwciał ochronnych.

– Doświadczenie kliniczne dotyczące stosowania immunoglobulin sugerują, że nie należy spodziewać się żadnego szkodliwego wpływu na płodność.

ULOTKA

CHPL

Podziel się własną opinią i pomóż innym pacjentom. Napisanie opinii nie wymaga rejestracji i logowania się. Komentarze wulgarne, obraźliwe, zawierające linki reklamowe, zawierające oferty sprzedaży lub kupna leku, będą sukcesywnie usuwane.

Please enter your comment!
Please enter your name here